Arno Holz

Arno Holz, niemiecki poeta i dramaturg naturalista, urodził się 26 kwietnia 1863 roku w Kętrzynie, wówczas Rastenburgu w Prusach Wschodnich. Był synem właściciela apteki Hermanna Holza i Franziski z domu Werner. W 1875 roku jego rodzina przeniosła się do Berlina. Po przerwaniu nauki szkolnej pracował jako dziennikarz, a następnie poświęcił się pisarstwu. Nawiązał kontakt z niemieckim towarzystwem Naturalistenverein Durch, gdzie poznał Gerharta Hauptmanna. W 1885 roku otrzymał nagrodę Schillera za tom wierszy „Buch der Zeit”.

W latach 1888-1892 współpracował z Johannesem Schlafem. Wspólnie opublikowali w 1892 roku tom prozy „Neue Gleise”, w którym Holz przedstawił koncepcję sztuki naturalistycznej. Do jego utworów należą między innymi cykl wierszy „Phantasus”, komedia „Arystokraci społeczni”, zbiór „Dafnis” oraz tragedia „Zaćmienie słońca”. W 1893 roku poślubił Emilie Wittenberg; mieli trzech synów. W 1926 roku rozwiódł się i zawarł drugi związek małżeński. Od 1910 do 1929 roku mieszkał w berlińskiej dzielnicy Schöneberg. Zmarł w Berlinie 26 października 1929 roku. W 2013 roku Stowarzyszenie im. Arno Holza w Kętrzynie wydało polski przekład „Phantasusa”.

Na podstawie artykułu „Arno Holz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.